Dlaczego sezonowość w Tajlandii ma znaczenie?
Tajlandzka służba meteorologiczna (TMD) opisuje rok w trzech porach: porę deszczową związaną z monsunem południowo-zachodnim (mniej więcej od połowy maja do połowy października), chłodną porę monsunu północno-wschodniego (od połowy października do połowy lutego) i gorącą porę przejściową (od połowy lutego do połowy maja). Ten podział dobrze opisuje Bangkok, centrum i północ kraju. Na południu, na półwyspie, kalendarz rozpada się na dwa różne rytmy.
Monsun południowo-zachodni przynosi wilgoć przede wszystkim na wybrzeże andamańskie. Normy klimatyczne publikowane przez Japońską Agencję Meteorologiczną (JMA) na podstawie danych stacji tajlandzkich pokazują dla lotniska w Phukecie od około 280 do niemal 400 mm opadu w każdym miesiącu od maja do października. Zatoka Tajlandzka jest w tym czasie częściowo osłonięta górami półwyspu. Swoją porę deszczową przeżywa później – gdy jesienią zaczyna wiać monsun północno-wschodni znad Morza Południowochińskiego. W Songkhli listopad przynosi średnio prawie 600 mm, a grudzień ponad 470 mm.
Stąd podstawowa reguła: zimą Andaman, latem Zatoka Tajlandzka, a jesienią szczególnie uważny wybór. Temperatura przez cały rok jest wysoka – średnie miesięczne na wybrzeżu mieszczą się zwykle między 26 a 30°C – więc o charakterze podróży decydują przede wszystkim deszcz, wiatr i stan morza, a na północy także jakość powietrza.
Tajlandia w styczniu
Styczeń to pełnia chłodnej pory. Na północy poranki bywają rześkie: średnia miesięczna temperatura w Chiang Mai to około 22°C, w Chiang Rai około 21°C, a opady są minimalne – w Chiang Mai średnio około 10 mm. Dni są słoneczne i ciepłe, wieczorem przydaje się lekki sweter, w górach nawet coś cieplejszego.
Bangkok ma jeden z najprzyjemniejszych okresów roku – średnio około 24 mm opadu i średnią temperaturę około 28°C przy niższej niż latem wilgotności. To dobry moment na zwiedzanie miasta, Ajutthaji czy Sukhothai.
Na Andamanie trwa wysoki sezon: morze jest zwykle spokojne i przejrzyste, a dni słoneczne. Normy JMA dla lotniska w Phukecie wskazują w styczniu około 100 mm – więcej niż w lutym – ale w tej porze roku deszcz ma najczęściej charakter krótkich, przelotnych opadów. Zatoka Tajlandzka dopiero wychodzi z pory deszczowej. W Songkhli to jeszcze około 140 mm, na Koh Samui pierwsze tygodnie miesiąca bywają zmienne, a wraz z upływem stycznia warunki stabilizują się.
Styczeń jest jednym z najbardziej uniwersalnych miesięcy: plaża na Andamanie, kultura na północy i Bangkok w jednej podróży.
Tajlandia w lutym
Luty to statystycznie najsuchszy miesiąc w dużej części kraju. Phuket notuje średnio tylko około 50 mm, Bangkok około 20 mm, a Chiang Mai i Chiang Rai poniżej 10 mm. Również Zatoka Tajlandzka wchodzi już w swój suchy, spokojny okres: w Songkhli opady spadają do około 37 mm, w Chumphon do około 45 mm.
To jeden z niewielu momentów w roku, kiedy oba wybrzeża są jednocześnie w dobrej formie. Dla Gości, którzy chcą połączyć Phuket lub Krabi z Koh Samui, luty jest bardzo naturalnym terminem.
Na północy zaczyna się jednak inne zjawisko. Pod koniec pory suchej rolnicy wypalają pola, a w lasach pojawiają się pożary. W bezwietrznej pogodzie dym zatrzymuje się w dolinach i nad Chiang Mai może pojawić się zamglenie. W lutym jest ono zwykle umiarkowane, apogeum przychodzi później.
W niektóre lata na luty przypada też Chiński Nowy Rok (w 2027 r. na początku lutego). To okres dużego ruchu turystycznego z regionu, a najlepsze hotele – szczególnie na wyspach i w Bangkoku – szybko się zapełniają.
Tajlandia w marcu
W marcu Tajlandia wchodzi w gorącą porę. W Bangkoku średnia miesięczna temperatura rośnie do około 30°C, dni są upalne, a wilgotność wyraźnie rośnie. Opady są jeszcze niskie – średnio około 54 mm w Bangkoku – ale wieczorami pojawiają się pierwsze przelotne burze.
Na plażach marzec jest nadal bardzo dobry. Andaman zachowuje spokojne morze, a Zatoka Tajlandzka wchodzi w swój najlepszy okres. Woda w obu morzach jest wyjątkowo ciepła.
Na północy marzec to zazwyczaj szczyt tzw. burning season. Dym z wypalania pól i pożarów lasów w Tajlandii i krajach sąsiednich może przez wiele dni utrzymywać się w dolinach Chiang Mai i Chiang Rai. Widoczność spada, a stężenia pyłu zawieszonego bywają wysokie. Natężenie zjawiska różni się z roku na rok i zależy od pogody, ale dla osób wrażliwych na jakość powietrza, rodzin z małymi dziećmi i Gości planujących trekking nie polecamy w marcu północy jako głównego celu.
W marcu częściej kierujemy więc Gości nad morze, a Bangkok traktujemy jako krótki przystanek.
Tajlandia w kwietniu
Kwiecień to najgorętszy miesiąc roku w centrum i na północy. Średnia miesięczna temperatura w Bangkoku to około 31°C, w Chiang Mai około 30°C, a w dzień termometry regularnie pokazują znacznie więcej. Zwiedzanie świątyń w pełnym słońcu wymaga planowania: wczesnych poranków, późnych popołudni i dłuższej przerwy w ciągu dnia.
13–15 kwietnia Tajlandia obchodzi Songkran – tajski Nowy Rok. To jedno z najbardziej żywiołowych świąt w Azji, z wodnymi bitwami na ulicach i rodzinnymi wyjazdami Tajów. Dla jednych Gości to atrakcja, dla innych powód, by spędzić ten czas w spokojnym resorcie. Warto o tym zdecydować świadomie i wcześniej zarezerwować transfery.
Na Andamanie kwiecień jest miesiącem przejściowym. Opady rosną (w Phukecie średnio około 150 mm), pojawiają się popołudniowe burze, ale morze jest zwykle jeszcze spokojne. Zatoka Tajlandzka pozostaje w bardzo dobrej formie i jest w kwietniu statystycznie bezpieczniejszym wyborem na długi pobyt plażowy.
Na północy dym zwykle utrzymuje się jeszcze w pierwszej połowie miesiąca, a pierwsze burze przed porą deszczową pomagają oczyścić powietrze.
Tajlandia w maju
Maj jest miesiącem zmiany. Około połowy miesiąca nad kraj nasuwa się monsun południowo-zachodni i zaczyna się pora deszczowa. W Bangkoku opady rosną do średnio około 215 mm, w Chiang Mai do około 165 mm, a w Chiang Rai do ponad 260 mm. Deszcz ma najczęściej charakter intensywnych popołudniowych lub wieczornych burz, po których szybko wraca słońce.
Najwyraźniej zmienia się Andaman. Phuket notuje średnio ponad 300 mm, wiatr z zachodu i południowego zachodu podnosi falę, a na wielu plażach zachodniego wybrzeża pojawiają się czerwone flagi i silne prądy wsteczne. Kąpiel w otwartym morzu wymaga wtedy rozwagi i stosowania się do lokalnych ostrzeżeń.
Zatoka Tajlandzka pozostaje w tym czasie po spokojniejszej stronie. W Songkhli to około 115 mm, w Chumphon około 180 mm, a Koh Samui przez większość lata cieszy się dobrą pogodą. Od maja ciężar plażowej Tajlandii przesuwa się na wschodnią stronę półwyspu.
Wraz z porą deszczową kończy się też sezon na odległych wyspach parków morskich Morza Andamańskiego – część z nich, jak Similany, jest corocznie zamykana dla turystów na kilka miesięcy.
Tajlandia w czerwcu
Czerwiec to pełnia pory deszczowej na Andamanie. Phuket notuje średnio około 375 mm, morze jest często wzburzone, a pogoda zmienna – słoneczne godziny przeplatają się z gwałtownymi ulewami. Nie oznacza to tygodnia pod dachem, ale plan dnia częściej zależy od nieba.
Andaman ma w tym okresie także swoje atuty: bujną zieleń, mniej Gości i wyraźnie korzystniejsze ceny w luksusowych resortach. Zatoka Phang Nga i okolice Krabi są nieco bardziej osłonięte niż otwarte, zachodnie plaże Phuketu, a resorty z dużymi basenami, spa i programami wellness pozwalają spokojnie spędzić czas niezależnie od pogody.
Dla Gościa, dla którego najważniejsze jest morze, w czerwcu statystyka wyraźnie przemawia za Zatoką Tajlandzką: Koh Samui, Koh Phangan czy Hua Hin. Morze jest tam zwykle spokojniejsze, a opady umiarkowane.
Na północy rozwija się zielona pora. Pola ryżowe wypełniają się wodą, powietrze jest czyste, a krajobraz wokół Chiang Mai i Chiang Rai wyjątkowo soczysty.
Przeczytaj także: Kiedy jechać do Krabi? Pogoda, morze i wyspy miesiąc po miesiącu