Dlaczego sezonowość w Indonezji ma znaczenie?
Pogodę w większej części Indonezji wyznaczają dwa monsuny. Od mniej więcej listopada do marca wieje wilgotny monsun zachodni, który przynosi porę deszczową na Jawę, Bali i Małe Wyspy Sundajskie. Od kwietnia–maja do października dominuje suchy monsun wschodni, napływający znad Australii. Temperatura przez cały rok jest wysoka i stabilna – średnie miesięczne w Denpasarze mieszczą się między około 26 a 28°C.
Ta prosta reguła nie dotyczy jednak całego kraju. Im dalej na wschód i południe, tym pora sucha jest dłuższa i wyraźniejsza. Normy klimatyczne publikowane przez Japońską Agencję Meteorologiczną (JMA) na podstawie danych indonezyjskich stacji pokazują, że w Waingapu na Sumbie w lipcu i sierpniu spada średnio zaledwie 1–2 mm deszczu. W tym samym czasie w Sorong, bramie do Raja Ampat, to około 450 mm w lipcu – najwięcej w roku.
Północna Sumatra, leżąca na północ od równika, ma jeszcze inny rytm: w Medanie najwięcej deszczu przypada na wrzesień–listopad, a najmniej na luty. Z kolei archipelag Anambas na Morzu Południowochińskim reaguje przede wszystkim na monsun północno-wschodni, który zimą wzmacnia wiatr i falę.
Dlatego w Indonezji pytanie „kiedy?” zawsze zadajemy razem z pytaniem „gdzie?”.
Indonezja w styczniu
Styczeń to środek pory deszczowej na Bali, Jawie i Lomboku. Lotnisko Ngurah Rai notuje średnio około 350 mm, a dane WMO dla Denpasaru wskazują ponad 20 dni z opadem. Deszcz ma najczęściej postać intensywnych ulew i burz, często popołudniowych lub nocnych, ale zdarzają się też całe dni pochmurne. W Dżakarcie to średnio około 345 mm.
Na wschodzie archipelagu pora deszczowa jest łagodniejsza. Waingapu na Sumbie notuje około 165 mm, Bima na wschodniej Sumbawie, w pobliżu Parku Narodowego Komodo, około 230 mm. Morze wokół Flores i Komodo bywa w tym okresie bardziej niespokojne, a część rejsów odbywa się w zmienionym rytmie.
Styczeń jest za to dobrym momentem na Raja Ampat, gdzie zaczyna się relatywnie suchsza i spokojniejsza część roku (Sorong około 150 mm), oraz na północną Sumatrę, która wchodzi w mniej deszczowy okres.
Na Bali w styczniu stawiamy na resorty, w których pobyt nie zależy wyłącznie od plaży: Ubud, wellness, kuchnię i spa. Zielony, parujący po deszczu interior wyspy ma wtedy swój własny urok.
Indonezja w lutym
Luty przypomina styczeń. Na Bali średnio około 290 mm, w Dżakarcie – około 480 mm, co czyni go najbardziej deszczowym miesiącem roku w stolicy. Opady bywają gwałtowne, a w miastach Jawy mogą powodować lokalne podtopienia i utrudnienia w ruchu.
Wschód archipelagu wciąż jest w porze deszczowej, ale na Sumbie (Waingapu około 185 mm) deszcz często przychodzi w formie krótszych epizodów, a pomiędzy nimi dominuje słońce. Raja Ampat ma w lutym jeden z najsuchszych miesięcy w roku (Sorong około 155 mm), a Medan na Sumatrze – najsuchszy (około 80 mm).
W niektóre lata na luty przypada Chiński Nowy Rok, a w 2027 r. na luty i początek marca – ramadan. W regionach muzułmańskich, takich jak Lombok, Jawa czy Sumatra, rytm życia się wtedy zmienia, choć podróż turystyczna przebiega bez większych przeszkód.
Indonezja w marcu
Marzec to ostatni pełny miesiąc pory deszczowej na Bali – średnio około 230 mm – ale opady wyraźnie słabną, a dni słonecznych przybywa. Pod koniec miesiąca coraz częściej czuć zbliżającą się porę suchą.
Na Bali marzec ma szczególne znaczenie kulturowe. Zwykle właśnie wtedy przypada Nyepi – balijski Dzień Ciszy, którego data zmienia się co roku zgodnie z kalendarzem Saka. Przez 24 godziny wyspa zatrzymuje się: lotnisko jest zamknięte, nie wolno wychodzić na ulice, a hotele prowadzą ograniczoną działalność wyłącznie dla swoich Gości. Dzień wcześniej odbywają się parady ogoh-ogoh. To wyjątkowe przeżycie, ale termin podróży trzeba z nim uzgodnić.
W 2027 r. w marcu przypada również koniec ramadanu i Idul Fitri (Lebaran). To największy okres podróży krajowych w Indonezji – loty i promy są pełne, szczególnie na Jawie i Lomboku.
Indonezja w kwietniu
Kwiecień to miesiąc przejściowy i dla wielu naszych Gości jeden z najciekawszych terminów. Na Bali opady spadają do średnio około 105 mm, a według danych WMO dla Denpasaru liczba dni z opadem maleje do około 9. Krajobraz wciąż jest bardzo zielony po porze deszczowej, a turystów jest mniej niż latem.
Na Sumbie (około 90 mm) i w okolicach Komodo pora sucha dopiero się rozkręca, a wzgórza są jeszcze zielone. W Bimie kwiecień bywa jednak nadal wilgotny (około 140 mm).
Raja Ampat stopniowo wchodzi w bardziej wilgotną część roku (Sorong około 275 mm), a na północnej Sumatrze opady rosną. Kwiecień jest dobrym przykładem miesiąca, w którym przewaga przesuwa się z jednej części Indonezji na drugą.
Indonezja w maju
W maju na Bali, Lomboku i Małych Wyspach Sundajskich zaczyna się pora sucha. Lotnisko Ngurah Rai notuje średnio około 95 mm, Waingapu około 45 mm, Bima około 65 mm. Słońca jest coraz więcej, wilgotność spada, a dni są bardzo przyjemne.
Zaczyna się też sezon dużych fal z Oceanu Indyjskiego. Monsun wschodni i południowo-wschodnie pasaty sprzyjają warunkom surfingowym na zachodnim wybrzeżu Bali i półwyspie Bukit. Dla surferów to początek najlepszego okresu, dla rodzin z małymi dziećmi – sygnał, by zwrócić uwagę na plażę przy hotelu.
Na wschodzie Indonezji maj przynosi odwrotną zmianę. W Sorong opady rosną do około 335 mm, a na północnej Sumatrze w Medanie – do około 250 mm.
Indonezja w czerwcu
Czerwiec to pełnia pory suchej na Bali – średnio około 70 mm opadu i zaledwie kilka dni deszczowych w miesiącu. Noce są nieco chłodniejsze, a w górskim interiorze, w okolicach Ubud i Munduk, wieczory bywają rześkie.
Na Sumbie (około 20 mm) i w rejonie Komodo (Bima około 35 mm) trwa idealny okres na łączenie plaży, rejsów i trekkingu. Jawa również wchodzi w suchszą porę – to dobry czas na Borobudur, Prambanan i wschody słońca nad Bromo, choć w wyższych partiach gór noce są chłodne.
Pod koniec czerwca zaczynają się wakacje szkolne w Indonezji, a w kolejnych tygodniach także w Australii i Europie. Popyt na Bali wyraźnie rośnie.
Przeczytaj także: Kiedy jechać na Lombok, Sumbę, Flores i Komodo? Pogoda miesiąc po miesiącu