Pierwsze wrażenie: przyjechaliśmy do posiadłości
Sercem Uga Ulagalla jest zabytkowy dwór, dawna siedziba miejscowego wodza. Białe kolumny, czerwony dach i staw z liliami nadają przyjazdowi charakter wizyty w wiejskiej rezydencji. Wokół rozciągają się ogrody, drzewa i pola ryżowe. Hotel wyrósł właśnie z tej historycznej posiadłości.
Najbardziej spodobała nam się przestrzeń. Zieleń nie kończyła się na rabacie przy wejściu. Towarzyszyła nam w drodze do willi, podczas przejażdżek rowerowych i chwil spędzonych na tarasie.
Ulagalla pozwala poczuć wiejską Sri Lankę, zachowując wygodę prywatnego hotelowego pobytu. Właśnie tak chcieliśmy rozpocząć tę podróż.
Nasza willa: taras zawieszony w zieleni
Nasza willa miała prywatny basen i taras na palach. Z leżaka widzieliśmy korony drzew i fragment pól ryżowych. Było w tym coś bardzo przyjemnego: można było zostać u siebie, odpoczywać i nadal mieć poczucie kontaktu z otoczeniem.
Do willi przypisane były rowery. Chętnie z nich korzystaliśmy, bo przejazd przez posiadłość sam w sobie stawał się małą przyjemnością. Dopiero wtedy dobrze czuło się jej rozległość.
Po zwiedzaniu taki powrót ma znaczenie. Prywatny basen, taras i zieleń pozwalają odpocząć, zanim nadejdzie pora kolacji. Dlatego przy planowaniu pobytu zostawilibyśmy czas również na samą Ulagallę.
Poranek nad jeziorem i spotkanie ze słoniami
Pierwszy poranek spędziliśmy nad wodą. Spokojna tafla jeziora, kępy drzew, ptaki i samotne wzgórza w oddali. Z lornetką w ręku łatwo było zatrzymać się tutaj na dłużej.
Takie chwile budują obraz Sri Lanki równie mocno jak jej słynne zabytki. Pozwalają przyjrzeć się krajobrazowi pomiędzy kolejnymi punktami programu.
Z Ulagalli wyruszyliśmy też jeepem na safari. Zapamiętaliśmy słonicę z młodym, pasące się w wysokiej trawie. Obserwowanie ich z bliska było ogromnym przeżyciem.
To wspomnienie naszej konkretnej wyprawy. Podczas safari rytm spotkań wyznacza przyroda, dlatego warto zostawić sobie przestrzeń na cierpliwe obserwowanie tego, co akurat dzieje się wokół.
Kamatha. Wieczór, który pamiętamy do dziś
Gdybyśmy mieli wskazać jedno doświadczenie najlepiej oddające charakter Uga Ulagalla, wybralibyśmy właśnie Kamatha.
Tradycyjna gliniana chata stoi pośród pól ryżowych. Przy ogniu powstają dania, które później trafiają na stół w kolejnych miseczkach. Kamatha pozostaje także częścią kulinarnej oferty hotelu.
Podczas naszej kolacji mogliśmy przyglądać się gotowaniu w glinianych garnkach. Kobiety przygotowujące posiłek były ważną częścią tego wieczoru — ich praca, sposób podawania potraw i obecność sprawiały, że jedzenie miało bardzo osobisty wymiar.
A później zaczęliśmy próbować.
Smaków było wiele i trudno było poprzestać na pierwszych porcjach. Kolejne miseczki zachęcały, żeby zostać przy stole jeszcze chwilę. Było po prostu przepysznie.
Równie mocno działało otoczenie. Pola, chata, ogień i tradycyjny sposób gotowania tworzyły spójną całość. Czuliśmy, że poznajemy miejsce także przez jego kuchnię.
Na Kamatha warto zostawić cały wieczór. To doświadczenie, któremu dobrze służą czas, ciekawość i apetyt.