Jeden kraj, różne warunki
Madagaskar ma bardzo zróżnicowany klimat. Znaczenie mają położenie, wysokość i ekspozycja wybrzeża. Ogólne informacje o pogodzie w kraju nie wystarczają do wyboru terminu pobytu w konkretnym hotelu.
W naszej selekcji warto rozróżnić przede wszystkim:
- Miavanę na Nosy Ankao, u północno-wschodnich wybrzeży;
- Constance Tsarabanjina, w archipelagu Mitsio na północnym zachodzie;
- Tsara Komba, na wyspie Nosy Komba w regionie Nosy Be.
Madagaskar rozciąga się na około 1600 km z północy na południe, a przez jego środek biegnie pasmo wyżyn. Dzieli ono kraj na kilka stref klimatycznych:
- Wschód – Toamasina, Île Sainte-Marie, lasy Andasibe i Masoala – jest wystawiony na wilgotny pasat. Pada tu przez cały rok; nawet w najsuchszych miesiącach, od września do listopada, notuje się około 100–140 mm opadu.
- Północny zachód – Nosy Be, Nosy Komba, archipelag Mitsio – leży w cieniu pasatu. Ma wyraźną porę suchą od maja do października i obfitą porę deszczową w szczycie lata.
- Północny wschód – okolice Vohémar i wysepki takie jak Nosy Ankao – łączy ciepło północy z większą ekspozycją na pasat i wiatr.
- Interior z Antananarywą (ok. 1280 m n.p.m.) ma klimat wyżynny: ciepłe, deszczowe lato i suche, słoneczne zimy z chłodnymi nocami.
- Zachód z Morondavą, aleją baobabów i Tsingy de Bemaraha jest gorący i suchy przez większą część roku, ale w porze deszczowej drogi bywają nieprzejezdne.
- Południe wokół Toliary należy do najsuchszych miejsc kraju.
Według wieloletnich norm klimatycznych (1991–2020, Japan Meteorological Agency) w Mahajandze na północnym zachodzie od czerwca do września spada średnio zaledwie 1–2 mm deszczu miesięcznie, a w styczniu prawie 500 mm. W Toamasinie na wschodzie nawet w lipcu jest to około 275 mm.
Nie przenosimy automatycznie prognoz ani sezonowych rekomendacji z jednego z tych miejsc na pozostałe.
Pora sucha i pora deszczowa. Punkt wyjścia
Dla rejonu Nosy Be przyjmuje się zasadniczo bardziej suchy okres od maja do października oraz cieplejszą, deszczową część roku od listopada do kwietnia. Granice sezonów są orientacyjne — przejście między nimi nie następuje jednego konkretnego dnia.
To przydatny punkt wyjścia przy planowaniu Tsara Komba i pobytu w północno-zachodnim regionie. W przypadku Tsarabanjiny trzeba dodatkowo uwzględnić warunki na bardziej oddalonej wyspie oraz rejs z Nosy Be.
Mniejsza ilość deszczu nie gwarantuje jednak spokojnego morza. O warunkach do kąpieli, snorkelingu i podróży łodzią decyduje również wiatr.
Miavana. Pora sucha ma również wietrzną stronę
Miavana opisuje okres od maja do października jako bardziej suchy, nieco chłodniejszy i związany z sezonowymi pasatami. Wiatr może nasilać się po południu, wpływając na stan oceanu. To jednocześnie ważny czas dla aktywności wykorzystujących wiatr.
Dla miłośnika kitesurfingu będzie to atut. Osoba wyobrażająca sobie codziennie nieruchomą taflę wody przed willą powinna świadomie poznać ten aspekt sezonu.
Dlatego przy letniej podróży do Miavany rozmawiamy również o tolerancji wiatru i oczekiwanym sposobie korzystania z oceanu.
Cieplejsze miesiące i spokojniejsza woda
Od listopada do kwietnia Miavana wskazuje na cieplejszy, bardziej wilgotny okres i zazwyczaj spokojniejsze morze. Hotel rekomenduje te miesiące między innymi pod kątem nurkowania i snorkelingu.
To ważny przykład pokazujący, dlaczego samo hasło „pora deszczowa” nie opisuje całego doświadczenia.
Jednocześnie spokojniejsze przeciętne warunki na wodzie nie oznaczają gwarancji dobrej pogody. Ten okres nakłada się na sezon cykloniczny, który trzeba uwzględnić osobno.
Cyklony. Ważny element planowania podróży
Madagaskar jest kierunkiem narażonym na cyklony tropikalne.
Malgaska służba meteorologiczna wskazuje sezon cykloniczny od listopada do kwietnia. Nie oznacza to, że przez cały ten czas trwa zła pogoda ani że każda wyspa zostanie dotknięta przez cyklon. Oznacza jednak realne ryzyko, którego nie należy pomijać przy wyborze terminu.
Rozróżniamy tutaj zwykłe tropikalne opady i przejście silnego układu pogodowego. Ten drugi może wpływać na loty, rejsy, dostępność wycieczek i możliwość dotarcia na wyspę lub jej opuszczenia.
Również położenie na północnym zachodzie nie jest podstawą do obiecywania braku ryzyka.
Poza głównym sezonem prawdopodobieństwo jest mniejsze, ale nie należy używać określenia „zerowe”. Zjawiska cykloniczne mogą występować także poza typowymi ramami sezonu.