Dlaczego sezonowość w Norwegii ma znaczenie?
Norwegia leży bardzo daleko na północy, ale dzięki Prądowi Zatokowemu i ciepłym wodom Atlantyku jej wybrzeże jest znacznie łagodniejsze, niż sugerowałaby szerokość geograficzna. Zimą w Bergen średnia temperatura stycznia według wieloletnich danych MET Norway wynosi około 1°C, podczas gdy w Oslo około –4°C, a w Tromsø, daleko za kołem podbiegunowym, około –4°C.
Najważniejszym czynnikiem jest jednak długość dnia. Na północ od koła podbiegunowego mamy dzień polarny latem i noc polarną zimą. Od tego zależy, czy zobaczymy zorzę, czy będziemy wędrować o północy w pełnym słońcu.
Drugim czynnikiem są opady. Góry zatrzymują wilgotne powietrze znad Atlantyku, dlatego wybrzeże zachodnie jest bardzo mokre – średnia roczna suma w Bergen to ponad 2 200 mm. Tymczasem Lærdal, położony w głębi tego samego systemu fiordów, otrzymuje około 500 mm rocznie.
Wieloletnie normy, które cytujemy, pochodzą z okresu 1961–1990. Ostatnie dekady w Norwegii są przeciętnie nieco cieplejsze, dlatego liczby traktujemy jako orientacyjny obraz klimatu, a nie prognozę.
Norwegia w styczniu
Styczeń to środek arktycznej zimy. W Tromsø noc polarna kończy się mniej więcej w połowie miesiąca, ale nawet przed pierwszym wschodem słońca przez kilka godzin w środku dnia trwa niebieskie, rozproszone światło. Średnia temperatura w Tromsø to około –4°C, a opady – często w postaci śniegu – wynoszą średnio około 95 mm.
To jeden z najlepszych miesięcy na zorzę polarną: noce są długie, a w północnej Norwegii pokrywa śnieżna jest pewna. Dochodzą do tego psie zaprzęgi, skutery śnieżne i spotkania z kulturą Saamów w Finnmarku.
Na południu, w Oslo, jest mroźniej (średnio około –4°C), ale za to suchiej. Ośrodki narciarskie w głębi lądu działają pełną parą. Wybrzeże zachodnie jest natomiast łagodne i wilgotne – zimowy Bergen to raczej deszcz niż śnieg.
Norwegia w lutym
Luty łączy jeszcze pełną zimę z szybko wydłużającym się dniem. Na północy słońce wraca nad horyzont, ale niebo jest wciąż ciemne na tyle długo, że szanse na zorzę pozostają bardzo dobre.
To jeden z ulubionych terminów naszych Gości na Arktykę: więcej światła na aktywności w ciągu dnia i wciąż długie noce. Temperatury w Tromsø pozostają w okolicach –4°C, w głębi Finnmarku bywa wyraźnie zimniej – Karasjok należy do najzimniejszych miejsc w kraju.
W lutym przypadają też norweskie ferie zimowe (vinterferie), których terminy różnią się w zależności od regionu. W popularnych ośrodkach narciarskich i domach w górach rośnie wtedy popyt.
Norwegia w marcu
Marzec to dla wielu Norwegów najpiękniejszy miesiąc zimowy. Dni są już długie, śnieg w górach zwykle najgłębszy, a słońce coraz wyżej. Na północy wciąż trwa sezon zorzy – według Visit Norway najlepsze warunki do jej obserwacji panują od września do końca marca.
Na Lofotach trwa sezon połowów dorsza arktycznego (skrei), a suszarnie ryb nadają wyspom charakterystyczny wygląd. To ciekawy, mniej oczywisty termin na Lofoty – zimowe, spokojne i surowe.
Marzec to bardzo dobry kompromis między zorzą, nartami i dniem wystarczająco długim na zwiedzanie. Na południu zima powoli łagodnieje, w Bergen średnio około 3°C.
Norwegia w kwietniu
Kwiecień jest miesiącem przejściowym. W górach nadal panują warunki narciarskie, szczególnie podczas Wielkanocy (påske), kiedy Norwegowie tradycyjnie wyjeżdżają do domków górskich na narty biegowe. W tym okresie popyt w górskich ośrodkach jest wysoki.
Na północy noce stają się zbyt jasne na zorzę. Na Svalbardzie od około 20 kwietnia zaczyna się dzień polarny.
Na wybrzeżu i w miastach zaczyna się wiosna, ale jest ona jeszcze chłodna – w Oslo średnio około 4–5°C. W tym miesiącu opady na zachodzie należą do niższych w roku (Bergen około 115 mm wobec ponad 250 mm jesienią).
Kwiecień jest więc dobry dla narciarzy i dla Gości, którzy chcą zobaczyć Norwegię spokojną, przed sezonem, z ośnieżonymi szczytami nad fiordami.
Norwegia w maju
Maj to moment przebudzenia. Dni szybko się wydłużają, w Tromsø od około 20 maja trwa dzień polarny, a na Przylądku Północnym słońce nie zachodzi już od połowy miesiąca.
W zachodnich fiordach topnieją śniegi, a wodospady – również te wokół Geirangerfjordu – osiągają dużą siłę. W Hardanger od połowy maja kwitną sady owocowe, co nadaje temu regionowi wyjątkowy charakter.
Maj należy także do najsuchszych miesięcy na zachodzie – w Bergen średnio około 105 mm, najmniej w całym roku. Temperatury są jednak jeszcze umiarkowane: około 10–11°C w Bergen i Oslo jako średnia miesięczna.
Część górskich dróg widokowych i przełęczy otwiera się dopiero pod koniec maja lub w czerwcu, w zależności od ilości śniegu. 17 maja Norwegia obchodzi Święto Konstytucji – barwne pochody w każdym mieście to ciekawy element podróży.
Norwegia w czerwcu
Czerwiec to początek pełnego lata i białych nocy. Na południu słońce zachodzi tylko na krótko, a na północ od koła podbiegunowego trwa dzień polarny – na Lofotach od końca maja do połowy lipca, w Bodø od początku czerwca do początku lipca.
Temperatury są przyjemne do zwiedzania i trekkingu: średnio około 15°C w Oslo, 13°C w Bergen i 9°C w Tromsø. Dni mogą być wyraźnie cieplejsze, ale również chłodniejsze – warstwy ubrania są w Norwegii zawsze dobrym pomysłem.
Większość tras widokowych i przełęczy jest już otwarta, a rejsy po fiordach odbywają się w pełnym rozkładzie.
Czerwiec to dla wielu Gości idealny termin: lato, długie dni i spokojniej niż w lipcu, kiedy zaczyna się szczyt wakacji.
Przeczytaj także: Kiedy jechać do Skandynawii? Sezonowość miesiąc po miesiącu